|
|
วันอาทิตย์ที่ 1 มิถุนายน 2551
อยู่ ๆ ไฟในห้องก็เปิดไม่ได้ขึ้นมาเฉย ๆ และไม่ทันดูว่าสาเหตุมาจากอะไรกันแน่ คิดแต่ว่าหลอดไฟคงหมดอายุซะแล้ว เลยทำตัวเป็นหญิงเหล็ก จัดการเอาอันใหม่มาเปลี่ยน โดยไม่ได้ทำด้วยความระมัด ระวัง เอาหลอดไฟเก่า วางพิงไว้กับตู้ในแนวตั้ง ขณะกำลังพยายามใส่หลอดไฟอันใหม่ ก็มีเสียงดัง เกิดขึ้น ปัง ก้มลงดู เห็นหลอดไฟกระจายเป็นเม็ดเล็ก ๆ เต็มพื้น ใจเต้นตึก ๆ เอาอีกแล้ว ช่วงนี้เป็นอะไรเนี้ย ทำรัยก็แย่ไปหมด ไม่ได้อยากจะโทษดวง โทษฟ้า โทษอากาศ โทษอะไรต่อมิอะไร เราเองต่างหากที่สะเพร่า ถ้าไม่ขี้เกียจแล้ววางมันลงกับพื้นในแนวนอน ปัญหาก็คงไม่เกิด ลงมาเก็บกวาดเสร็จ เปิดไฟดู ยังคง ไม่ติด หง่ะ !! จาบ้าตาย ปีนขึ้นไปดูใหม่ หมุด ๆ ไอ้หลอดไฟไปมา ปัญญาเกิด หรือเป็นเพราะ starter หว่า หมุดสองข้างออกมาดูเปรียบเทียบกัน อันหนึ่งใสกิ๊ก อีกอันดำเมี๋ยม เลยจัดการเอา อีดำ ออกไป แต่ไฟก็ยังไม่ติด หมดปัญญาทำอะไรต่อ น้องเอื้องกะน้องเอ็ม(แฟน)มาพอดี เลยให้น้องเอ็มดู น้องเอ็มรื้อออกมาทั้งราง แล้วบอกว่าสายไฟข้างในหลุด ปิด cut out ต่อสายไฟเสร็จ ประกอบคืนสู่สภาพเรียบร้อย เปิด cut out ประกายไฟจาก cut out พรึบขึ้นมา จ๊ากกกก ไอ้น้องเอ็ม ทำอะไรว่ะเนี้ย ต้องรื้อกันออกมาดูใหม่ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้เลยต้องเรียกช่างไฟมาดู ช่างบอกว่า บาลาด เสีย เปลี่ยนอันใหม่ให้ แต่หน้าตาแม่งโคตรเก่า ช่างบอกว่าเก่าเก็บ ?? ไฟติด คิดตังค์ ช่างบอก 400 บาท แม่บอกว่า แพง ช่างบอกงั้นแล้วแต่จะให้ แม่ให้ 200 บาท ฮ่าๆๆๆๆ เอ๊ะ !! แล้วหลอดไฟ กะ starter ไปเปลี่ยนมันทำไมว่ะเนี้ย มันไม่ได้เกี่ยวอะไรเลย หลอดไฟ สงสัยมันจะน้อยใจ ที่โดนทิ้ง เลยจัดการทิ้งตัวลงกับพื้นระเบิดตัวเองให้สิ้นซาก (แถมกระจายบนพื้นไม่พอ ลามไปถึงบนเตียงนอนเลย เตียงก็สูงนะ งง ว่ามันขึ้นไปได้งัยหว่า) นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า ไม่รู้จริง ก็อย่าอวดเก่ง ยายป๊อปปี้ หญิงเหล็ก
ตอนนี้ที่บ้านจะมีสมาชิกใหม่ เพิ่มมาอยู่อีก 1 คน นั่นคือ น้องเอื้อง นั่นเอง นางสาว เอื้องอริน หรือ เด็กหญิง เอื้องอริน (ในสายตาเรา) เป็นเด็กสาวชาวเหนือ (เชียงใหม่) หลังจากเรียนจบมหาลัยเชียงใหม่ เกียรตินิยมอันดับ 1 เหรียญทอง ขอย้ายถิ่นฐานชั่วคราว มาทำงานอยู่ใน กทม. เพราะด้วยด้านการทำงานแล้ว วงการหนังสือ กว้างขวางกว่าเชียงใหม่เยอะ ตอนแรกอยู่บ้านอีกหลังหนึ่งกะน้าสาว แต่น้าสาวดันย้ายไปทำงานเชียงใหม่ จะทิ้งให้อยู่บ้านคนเดียวไม่ได้ เลยต้องย้ายมาอยู่ที่บ้านเราแทน ส่วนเราก็กำลังจะย้ายไปที่อื่นพอดี เฮ้อ !! อะไรจะชีพจรลงเท้าขนาดนี้ เพิ่งย้ายกลับมาอยู่บ้านได้แค่ 2 เดือนเอง จะต้องไปอีกล่ะ แล้วหลังจาก 1 ปี หลังจากนี้ จะได้กลับมาอยู่บ้าน หรืออยู่ที่ไหน ต้องติดตามกันต่อไป ไปไหนดีค่ะ ที่รัก
วันจันทร์ที่ 2 มิถุนายน 2551 ตื่นมางอแงกับที่รักแต่เช้า ไม่รู้เกิดอาการผิดปกติของฮอร์โมนชนิดไหนในร่างกาย แต่ก็พยายามปรับอารมณ์ให้ปกติเร็วที่สุด แค่อยู่ไกลกันก็จะแย่อยู่ล่ะ จะงอแงกันอีกทำไม ? แต่ที่รักก็น่ารักค่ะ พยายามจะเข้าใจ แต่สาเหตุคงไม่ได้เกิดจากฮอร์โมนในร่างกายผิดปกติ ในช่วงวันนั้นของเดือน อย่างเดียวแน่ ๆ แค่รู้สึกว่า ไม่อยากให้ที่รัก กินเหล้าเยอะเกินไป คือว่า เมาจนหาโทรศัพท์ไม่เจอ จริง ๆ แล้วก็ไม่ได้โกรธอะไรมากหรอก เพราะก็ยังอุตส่าห์ออนไลน์มาบอกก่อนแล้ว แต่เพราะฮฮร์โมนแปรปรวนงัย คิดไปคิดมาก็ขำ ปล. >> คุยกับเพื่อนหลาย ๆ คน มีแต่คนอยากไปด้วย -_- เราเพิ่งจะทำใจที่จะต้องไปจริง ๆ ได้วันก่อนเอง แหะ ๆ >> อย่า expect มากจิ ไม่ได้เก่งขนาดนั้น เฮ้อ !! >> วันนี้แม่ถามถึงที่รักเยอะแยะเลยค่ะ แม่ไม่ได้ว่าอะไรเลยน๊า หลังจากนี้อีก 1 ปี คือ เวลาพิสูจน์ตัวเอง
Posted on Mon 2 Jun 2008 23:43
|