เมื่อวาน แม่อยากกิน ลิ้นจี่ลอยแก้ว

เลยขอให้ทำให้กิน

ต้องใช้คำว่าขอเลยนะ

เพราะว่าเป็นลูกอกตัญญูมาก

ไม่ค่อยจะทำอะไรให้แม่เลย

วัน ๆ ใช้แม่ทำให้ทุกอย่าง

แต่วันนี้ รู้สึกสำนึก เหมือนจะดุเค้าไปหลายที

เลยไปทำให้ดีกว่า

แต่กว่าจะได้ทำ ก็ปาเข้าไปเกือบสี่ทุ่มล่ะ

แม่หลับไปแล้วววว

วิธีการทำแบบง่าย ๆ

ต้มน้ำให้เดือด และใส่น้ำตาล และเกลือลงไป

กะเอาตามความรู้สึก

ไม่ได้มีการวัด การตวงใด ๆ ทั้งสิ้น

(ไม่ให้หวานแบบน้ำเชื่อม เอาแค่แบบซดน้ำได้เต็มเหนี่ยว)

มั่นใจมากว่า มันจะพอดี ได้รสชาติกลมกล่อม

อร่อยเหาะ เหมือนทุก ๆ ครั้งที่ทำสตรอเบอร์รี่ลอยแก้ว

แล้วทุกคนจะชมว่าอร่อย

ระหว่างนั้นทิ้งไว้ให้เย็น

หันไปแกะน้องลิ้นจี่ด้วยความทะนุถนอม

จับแรงมากก็ไม่ได้

เพราะจะทำให้น้ำลิ้นจี่มันทะลักออกมาจนหมด

แสนจะลำบากจริง แต่ก็ตั้งหน้าตั้งตาทำ

แกะน้องลิ้นจี่เสร็จ น้ำหวานที่ทำไว้ก็เย็นพอดี

เอาน้ำหวานราดลงบนน้องลิ้นจี่

แช่ freeze ไว้ทั้งคืน

วันนี้เอามากิน

ดูหน้าตาโอเค น้ำหวานเกาะตัวกะน้องลิ้นจี่

แบบรักกันอบอุ่น ๆ ไม่มากเกิน

เหมือนกินน้ำแข็งใส

อารมณ์ประมาณนั้น

ตั้งความหวังว่าต้องอร่อยแน่ ๆ

อั๊มมมม ........

แง่วๆๆๆ ครายทำเกลือหกใส่เนี้ย

ตอนชิมมันโอเคแล้วน๊า...-_-;

แต่ก็ยังคงกินต่อไป เพราะเนื้อน้องลิ้นจี่มันนุ่ม ๆ กับเกร็ดน้ำแข็งเย็น ๆ

และน้ำหวานอร่อย ๆ จะสะดุดนิดหน่อยก็ตรง

ที่ความเค็มมันไปเตะส่วนรับรสความเค็มของลิ้นเข้า

มันก็จะออกแปล่ม ๆ นิดหน่อย

เอ๊ะ !! หรือว่าเรามีส่วนนี้เยอะไปหน่อย

เลยรับรสเค็มได้ดีเกินไป

ต้องไปตัดออกป่ะเนี้ย

ความคิดเข้าข้างตัวเอง เกิดขึ้นมาในบัดดล

เพื่อความชัวร์

อ่ะ แม่

ชี มองแล้วรับแบบเต็มอกเต็มใจ

ภาคภูมิใจที่นาน ๆ จะได้เห็นฝีมือการทำของกินของเรา

(เวลาเข้าครัวทีรัย แม่จะบอกว่า สงสัยวันนี้น้ำจะท่วม)

แต่ปกติแล้ว เมื่อก่อนชอบทำอาหาร

ชอบดูการทำอาหาร

แต่เด๋วนี้ ไม่รู้เป็นรัย ขี้เกียดทำ ไม่มีอารมณ์เป็นแม่ศรีเรือนเอาซะเลย

แล้วคำแรกก็เข้าปาก

สีหน้าแม่เปลี่ยนไปในทันที

ทำตาหยี

แล้วพูดว่า “เค็ม”

แต่ก็ยังกินต่ออีก 3-4 คำ

คงจะกินเพราะความเห็นใจ เลยต้องกล้ำกลืนฝืนกิน

รับคืนกลับมาก กินเองก็ได้

ไม่ได้เค็มมากสักหน่อย เชอะ

กินไปอีกนิดหน่อย

แล้วก็รู้สึกว่ามันเค็มจริง ๆ อ่ะ

สงสัยพรุ่งนี้จะต้องพากันไปตรวจเกลือในร่างกายเยอะเกินขนาด

อิอิ

และแล้วคืนนี้น้องลิ้นจี่

ก็กลับไปนอนหนาวในช่อง freeze ต่อไป

ด้วยห่างไกลกัน

ก็มักจะหาวิธีวัดใจกันหลากหลาย เรื่อยเปื่อย

ตามแต่จะนึกได้ในแต่ละวัน

วันนี้ให้ต่างคน ต่างตั้งชื่อใน personal message

ว่า “ป๊อป แฟน ต้าร์”

ตอนแรก ก็จะเนียนแบบขำ ๆ ว่า

“ป๊อป แฟนต้า”

จะได้ดูเหมือนฉายา

แบบ แดง ไบเล่ย์  อารัยแบบนี้

แต่ที่รักรู้ทันบอกให้พิมพ์ ร.เรือ การันต์ ด้วย

น๊านนนน

เป็นเหตุทำให้ msn วันนี้ขายดีมาก

แทบจะทุกคนที่ online เข้ามาทักทายกันแบบไม่ขาดสาย

แซวกันสนุกไปเลย

.ปล.

>> ได้คุยกะอุ๋ยเรื่องพี่ยศนิดหน่อย ก็ยังอดห่วงเธอไม่ได้ ....

    ค่ำ ๆ มีโทรศัพท์ขึ้นเป็น no number มา รับแล้วไม่ยอมพูด

    เราก็พยายามพูดโน่นนี่ จนบอกว่า ไม่พูดวางนะ อดคิดไม่ได้ว่าจะเป็นพี่ยศ

    (ไม่ใช่ต้าร์แน่ เพราะเพิ่งวางสายไปไม่ถึงนาที)

>> to...ta~tar ... สัญญาจากใจ ก็จะยังรักษาสัญญาด้วยความเต็มใจค่ะ

                    ไม่ว่าจะยังมีเรื่องเดิม ๆ วนเวียนเข้ามารบกวนจิตใจบ้าง

                    แต่จะพยายามลบมันทิ้งไปให้เร็วที่สุดนะค่ะ

>> อีกวันถัดมา ที่รักให้เพลงนี้อีก บอกว่าชอบอยากให้ฟัง

Name : Email : URL : Comment : กรอกตัวเลขก่อนส่ง

ไดหน้านี้แก้หลายรอบมาก เอารูปลง ตัวการ์ตูนลง ทำเอาหน้าไดเละเทะไปหมด โมโห ลบทิ้งหมดเลย ง่วงแล้ว อิอิ

bluesdiary    Wed 28 May 2008 23:51 [1]